1. آدم وقتي عاشق ميشود، دلش ميخواهد هميشه با صداي آهسته حرف بزند. عاشق است ولي نميداند عاشق چه کسي؛ عاشق همه چيز و همه چيز. عاشق آسمان آرام، زمين نرم، عاشق خودش و حتي سايه ي يک درخت گيلاس. 

    ایزابل بروژ - کریستین بوبن