1. نزدیکت می شوم
    بوی دریا می‌‌آید
    دور که می شوم
    صدای باران!
    بگو تکلیف‌ام با چشم‌هایت چیست؟
    لنگر بیاندازم عاشقی کنم
    یا چتر بردارم و دلبری کنم؟!

    مهمان های نامرئی - بهرنگ قاسمی / انتشارات نصیرا

+ نوشته شده در شنبه بیست و سوم فروردین 1393ساعت 8:30 توسط مریم |



  1. همیشه ناآگاهی لذت خاص خودش رو داره. 
    بیشتر وقت‌ها ترجیح می‌دیم از بیماری خاصی که احتمالاً تو بدن‌مونه اطلاع نداشته باشیم. اگه احتمال می‌دیم همسرمون داره به ما خیانت می‌كنه از فهمیدنش می‌ترسیم.

    دهکده زرد - فاروق مظلومی

+ نوشته شده در شنبه بیست و سوم فروردین 1393ساعت 8:28 توسط مریم |



  1. هرگز براي عاشق شدن دنبال باران و بابونه نباش، گاهي در انتهاي خارهاي يک کاکتوس به غنچه‌اي مي رسي که زندگيت را روشن مي‌کند.

    پایان دوئل-خورخه لویس بورخسانتشارات بوتیمار

+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم فروردین 1393ساعت 9:8 توسط مریم |




  1. پیری، 
    تنهایی، 
    من و سودای عشق
    ما چهار تن ساکت و خاموش در کنار هم راه می رویم
    هرکدام تنها می رویم اما پهلوی همیم
    ای کاش صدای پای همدیگر را نمی شنیدیم.

    داستان یک وان - ناظم حکمت
    برگردان رامین عباس زاده - انتشارات بوتیمار

+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم فروردین 1393ساعت 9:5 توسط مریم |



  1. امیر می‌گوید: چرا زن‌ها خواسته‌هاشونو به مردها نمی‌گن؟
    می‌گویم: کاری ارزش داره که خود طرف بفهمه و بکنه، نه این‌که ازش خواسته بشه. مثلا وقتی اومد دنبالم من ازش خواستم بیاد؟

    می‌گوید: خب یه وقتی مردها می‌فهمن یه وقتی هم نمی‌فهمن.
    می‌گویم: آره، اولش می‌فهمن، بعدِ سیزده سال دیگه نمی‌فهمن.

    هست یا نیست؟- سارا سالار

+ نوشته شده در سه شنبه پنجم فروردین 1393ساعت 13:47 توسط مریم |



  1. از “خوب” به “بد” رفتن، به اندازه لذت پریدن از یک “نهر باریک” زمان می خواهد، اما برای برگشتن به عشق و خوبی، باید از اقیانوس‌ها گذشت…

    رمان شبانه‌های شیلی- روبرتو بلانیو

+ نوشته شده در سه شنبه پنجم فروردین 1393ساعت 13:46 توسط مریم |



  1. آدم همیشه ناچار است از چیزی دست بکشد تا دیگران بتوانند زندگیشان را بکنند.

    پوست انداختن - کارلوس فوئنتس

+ نوشته شده در سه شنبه پنجم فروردین 1393ساعت 13:45 توسط مریم |



  1. عادت ها می توانند انسان را نابود کنند، کافی است انسان به گرسنگی و رنج بردن عادت کند، به زیر ستم بودن، تا دیگر هرگز به رهایی فکر نکند، و ترجیح بدهد در بند بماند.

    گرسنگی و ابریشم - هرتا مولر 

+ نوشته شده در سه شنبه پنجم فروردین 1393ساعت 13:44 توسط مریم |


  1. چرا باید بسوزی و بسازی؟
    مگر عمر را چند بار به آدمیزاد می دهند؟

    به کی سلام کنم - سیمین دانشور

+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم اسفند 1392ساعت 15:53 توسط مریم |


  1. یک روز از سرِ بی کاری به بچه های کلاس گفتم انشایی بنویسند با این عنوان که “فقر بهتر است یا عطر؟” قافیه ساختن از سرگرمی هایم بود. چند نفری از بچه ها نوشتند “فقر”. از بین علم و ثروت همیشه علم را انتخاب می کردند. نوشته بودند که “فقر خوب است چون چشم و گوش آدم را باز می کند و او را بیدار نگه می دارد ولی عطر، آدم را بیهوش و مدهوش می کند.” عادت کرده بودند مجیز فقر را بگویند چون نصیبشان شده بود.
    فقط یکی از بچه ها نوشته بود “عطر”. انشایش را هنوز هم دارم. جالب بود. نوشته بود: 
    عطر حس های آدم را بیدار می کند که فقر آن ها را خاموش کرده است.

    رویای تبت - فریبا وفی

+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم اسفند 1392ساعت 15:42 توسط مریم |



  1. به درخت نگاه کن...
    قبل از اینکه شاخه هایش زیبایی نور را لمس کند
    ریشه هایش تاریکی را لمس کرده...
    گاه برای رسیدن به نور،باید از تاریکی ها گذر کرد...
    *
    رمان عشق بی پیرایه- واندا واسیلوسکا- برگردان: کریم کشاورز- انتشارات بوتیمار- از کتاب فروشی ها بخواهید.

+ نوشته شده در شنبه هفدهم اسفند 1392ساعت 9:24 توسط مریم |



  1. وﻗﺘﯽ ﻣﺼﯿﺒﺘﯽ ﺑﺮای دﯾﮕﺮان ﭘﯿﺶ ﻣﯽ آﯾﺪ، ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺣﺎدﺛﻪ ی ﮐﻮﭼﮑﯽ ﻣﯽ رﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ آﺳﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺗﻮان دﻓﻌﺶ ﮐﺮد و ﺑﺮ آن ﭼﯿﺮه ﺷﺪ. اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﺮای ﺧﻮدﻣﺎن ﭘﯿﺶ ﻣﯽ آﯾﺪ، ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺗﻨﮫﺎ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ، ﺗﺠﺮﺑﻪ ای ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ آور اﺳﺖ ﮐﻪ از ﻋﮫﺪه ھﯿﭻ ﺗﺨﯿﻠﯽ ﺑﺮﻧﻤﯽ آﯾﺪ...!

    بانوی شکسته - سیمون دوبووار

+ نوشته شده در شنبه هفدهم اسفند 1392ساعت 9:23 توسط مریم |



  1. معجزه عشق اين طور است ، زماني غرق در تصورات مختلفي هستيد ولي زني كه محبوبه شما مي باشد از در به داخل مي آيد . آن وقت يك باره تمام افكاري كه بر سر داشته ايد از ميان مي رود و به جز او و فكر او چهره و اندام او چيز ديگري باقي نمي ماند.

    مردي كه مي خندد - ويكتور هوگو

+ نوشته شده در شنبه هفدهم اسفند 1392ساعت 9:21 توسط مریم |


خاطره های پراکنده

گلی ترقی

ناشر : نیلوفر

تعداد صفحه: 239

نوبت چاپ: ششم/ 1387

قیمت : 3500 تومان

 

خاطره های پراکنده مجموعه 8 تا داستان کوتاه هست که به نوعی شش تایشان زندگی گذشته خود خانم ترقی ست. داستانها مانند کتاب دو دنیا نثر روانی دارند. بدون تکلف و دغدغه بیان میشوند. روزگار کودکی خود خانم ترقی در خانه ای در شمال تهران. 

اتوبوس شمیران : داستان درباره راننده اتوبوسی است به نام عزیز آقا که گلی ترقی با آن از دروازه شمیران(مدرسه ای که میرفته در دروازه شمیران بوده است) به خانه برمیگشته است. یک ارتبط عاطفی بین عزیز اقا و گلی برقرار میشود. یک دوست داشتن عاشقانه بچه گانه. عزیز اقایی که از نظر خانواده گلی ترقی آدم درست و درمانی هم نیست ولی گوش گلی به این حرفها بدهکار نیست.
دوست کوچک : دوستی عمیق گلی با یکی دیگر از همکلاس هایش را بیان میکند. دو دوست که همه چیزشان به هم وابسته است تا اینکه سرو کله یک شاگرد جدید پیدا میشود و بین این دو دوست قرار میگیرد. بیان گلگی های بچه گانه در این داستان خیلی خوب در آمده. رنجی که گلی میکشد در یک فضای کودکانه و تاثیر اینها بر زندگی کودکانه اش که در نهایت هم موضوع ختم بخیر میشود.
خانه ی مادر بزرگ : از خانه مادربزرگ و عروسی دختر دایی اش می گوید از فضای آن زمان از خرید لباس و ...
پدر : در این داستان شروع داستان گلی ترقی را میخوانیم. اینکه در تهران در خیابان خوشبختی در شمیران ساکن شده اند. پدر یک انسان قوی و محکم است و بارها اشاره میکند که "فولاد است و فولاد زنگ نمیزند" . پدر درگیر بیماری قانقاریا و سایر بیماری هاست ولی خم به ابرو نمیآورد.
خدمتکار : این داستان به بعد از انقلاب اشاره دارد زمانی که خدمتکارهای قبلی خانه را ترک کرده اند و آنها به دنبال همدمی برای مادر هستند . 
مادام گرگه : داستان در زمان اقامت آنها در پاریش و همسایه بداخلاقشان است . 
خانه ای در آسمان : داستان در مورد زنی است که پسرش همه زندگی را فروخته و به فرنگ رفته مادر بین خانه دختر و پسرش در رفت و آمد است و در هیچ کدام جایی ندارد . 
عادت های غریب آقای الف در غربت : اینم در مورد مردی هست که وطن را ترک کرده .

 در بین داستان های مجموعه، داستان خدمتکار کمی با بقیه داستان ها هماهنگ نیست. هم سبک نوشتاری و هم باورپذیر بودن. به نظرم داستانی ضعیفی ست در یک مجموعه قوی.

 

خانم ترقی برای ادامه تحصیل به آمریکا می ره و لیسانس فلسفه می گیره ولی اونجا را برای زندگی دوست نداشته و دوباره به ایران بر می گرده . هر چند بعدها دوباره به خارج سفر می کنه .


بریده هایی از کتاب :

پنج شنبه ها مدرسه سر ساعت دوازده تعطیل میشود و رفت تا شنبه صبح، شنبه گه! بعد از ظهرهای پنج شنبه با تمام بعدازظهرهای دیگر فرق دارد؛ روشن و نقره ای است و بوی اتفاق های خوب و دقیقه های خوشبخت را میدهد؛ نرم و گرم و خواب اور است؛ مثل نشستن زیر کرسی مادربزرگ یا لم دادن به سینه های مهربان مادر.

 

 کاش می توانستم باهاش حرف بزنم . کاش هنوز یک بچه کوچولو بودم و توی بغلش جا می شدم . می بینم که بزرگ شدن کار سختی است و دلم می گیرد .

  

روزهای هفته هر کدام شکل و رنگ و بوی خودشان را دارند . شنبه بدترکیب و تلخ و موذی است و شبیه به دختر ترشیده ی توبا خانم است : دراز ، لاغر ، با چشم های ریز بدجنس . یک شنبه ساده و خر است و برای خودش الکی آن وسط می چرخد . دوشنبه شکل آقای حشمت الممالک است : متین ، موقر ، با کت و شلوار خاکستری و عصا . سه شنبه خجالتی و آرام است و رنگش سبز روشن یا زرد لیمویی است . چهارشنبه خل است . چاق و چله و بگو بخند است . بوی عدس پلوی خوشمزه ی حسن آقا را می دهد . پنجشنبه بهشت است و جمعه دو قسمت دارد : صبح تا ظهرش زنده و پر جنب و جوش است . مثل پدر ، پر از کار و ورزش و پول و سلامتی . رو به غروب ، سنگین و دلگیر می شود ، پر از دلهره های پراکنده و غصه های بی دلیل و یک جور احساس گناه و دل درد از پرخوری ظهر ...

 

 مادر نمی فهمد که ناخوشی دایی یا مرگ فلانی دل هیچ کدام از ما را نمی سوزاند . برعکس خوشحال هم می شویم چون مادربزرگ حلوا می پزد و بزرگ ترها وقتی غمگین و غصه دارند ، ترسو و مهربان می شوند .

  

حق با عمویش بود ؛دلتنگی برای گذشته مثل عشقبازی با زنی مرده بود. خیر و برکت نداشت.


منبع : وبلاگ بوی ریحان در باغ پیچید ...

+ نوشته شده در چهارشنبه هفتم اسفند 1392ساعت 13:8 توسط مریم |



  1. پنج شنبه ها مدرسه سر ساعت دوازده تعطیل میشود و رفت تا شنبه صبح، شنبه گه! بعد از ظهرهای پنج شنبه با تمام بعدازظهرهای دیگر فرق دارد؛ روشن و نقره ای است و بوی اتفاق های خوب و دقیقه های خوشبخت را میدهد؛ نرم و گرم و خواب اور است؛ مثل نشستن زیر کرسی مادربزرگ یا لم دادن به سینه های مهربان مادر.

    خاطره های پراکنده - گلی ترقی

    + بخش هائی از کتاب
    http://reihan.persianblog.ir/

+ نوشته شده در چهارشنبه هفتم اسفند 1392ساعت 13:4 توسط مریم |



  1. زن حقیقت عشق را زود تشخیص می دهد با حس نیرومند زنی، و اگر دبه در می آورد از آن است که عشق هم برایش کافی نیست ،او بیش از عشق می طلبد، جان تو را.

    سلوک - محمود دولت آبادی

+ نوشته شده در دوشنبه پنجم اسفند 1392ساعت 11:8 توسط مریم |



  1. آدم می تواند در آن واحد در دو جا حضور داشته باشد، یکی آنجایی که هست، یکی آنجایی که میخواهد باشد.

    فریدون سه پسر داشت- عباس معروفی

+ نوشته شده در یکشنبه چهارم اسفند 1392ساعت 9:25 توسط مریم |



  1. حسادت احساس وحشتناکی است . به هیچ یک از رنج ها شبیه نیست زیرا در آن هیچ گونه تعالی یا حتی غم واقعی وجود ندارد . فقط رنج می دهد و بس . نفرت انگیز است!

    روزهای برمه - جرج اورول

+ نوشته شده در یکشنبه چهارم اسفند 1392ساعت 9:24 توسط مریم |



  1. ستاره ها به تمام مردها و زن هایی که یک وقتی عاشق بوده اند می خندند و تمام زن ها و مردها هر شب به آسمان نگاه می کنند، ستاره های خودشان را پیدا می کنند و یواشکی بهش لبخند می زنند... عشق های دوران جوانی، همین ستاره ها هستند. و تو هر وقت به ستاره ها نگاه کنی، می فهمی که یک جایی، یک جایی از دنیا یک کسی هست که وقتی به تو فکر می کند ته قلبش گرم می شود... آخرین عشق، ستاره ای است که به گردنت می آویزی. ستاره ای که تا به آینه نگاه نکنی آن را نمی بینی، درست مثل چشمانت. ولی وقتی آن را لمس کنی، می بینی که دور انگشتانت هاله ای آبی رنگ حلقه می زند و تمام جانت را گرم می کند. 

    چهل سالگی - ناهید طباطبایی

+ نوشته شده در یکشنبه چهارم اسفند 1392ساعت 9:23 توسط مریم |



  1. آدم ها آنقدر زود عوض می شوند، آنقدر زود که تو فرصت نمی کنی به ساعتت نگاهی بیندازی و ببینی، چند دقیقه بین دوستی ها تا دشمنی ها فاصله افتاده است .

    چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم - زویا پیرزاد

+ نوشته شده در یکشنبه چهارم اسفند 1392ساعت 9:22 توسط مریم |



  1. می‌خواهم به یادِ من باشی،
    اگر تو به یادِ من باشی، عینِ خیالم نیست که همه فراموشم کنند!

    کافکا در کرانه - هاروکی موراکامی

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم بهمن 1392ساعت 16:34 توسط مریم |



  1. از همه غم انگیز تر زمانی می باشد ،
    کسی که دوستش داری
    ﻫﯿﭻ ﺗﻼﺷﯽ ﺑﺮﺍی ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻨﺖ ﻧمی کند !

    قهرمانان و گورها - ارنستو ساباتو

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم بهمن 1392ساعت 16:34 توسط مریم |



  1. از همه غم انگیز تر زمانی می باشد ،
    کسی که دوستش داری
    ﻫﯿﭻ ﺗﻼﺷﯽ ﺑﺮﺍی ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻨﺖ ﻧمی کند !

    قهرمانان و گورها - ارنستو ساباتو

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم بهمن 1392ساعت 16:34 توسط مریم |



  1. آدم می‌تواند در هر زنی چیزی فوق‌العاده جالب پیدا کند. لعنت به من، اگر به آن‌چه هر زنی دارد و دیگر زن‌ها ندارند پی نبرم. فقط باید آدم بداند چه طوری آن را پیدا کند، رازش در همین است! این یک استعدادِ ذاتی است! 
    برای من هیچ‌وقت زنِ زشت وجود نداشته!.فقط همین موضوع زن بودن خودش نیمی از همه چیز است.ولی چگونه می‌توانید به آن پی ببرید؟ حتی در پیردخترها هم آدم گاهی چیزهایی می‌یابد که انگشت به دهان می‌ماند! مخصوصا از این بابت که مردهای احمق متوجه آن‌ها نشده و گذاشته‌اند دخترهای بیچاره پیر شوند.

    برادران کارامازوف - داستایوفسکی

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم بهمن 1392ساعت 16:32 توسط مریم |



  1. هر قدر بكوشي كه بگريزي ، فقط تو را به جايي بر مي گرداند كه از آنجا آغاز كرده اي.

    زنگار بشر - فيليپ راث

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم بهمن 1392ساعت 16:31 توسط مریم |



  1. باران 
    آبرویم را خرید 
    شبیه مردی که گریه نمی‌کند

    به خانه برگشتم!

    نیما معماریان
    مجموعه شعر "دیوانه‌خانه تاسیس کرده‌ام"

+ نوشته شده در شنبه نوزدهم بهمن 1392ساعت 10:22 توسط مریم |



  1. هيچ مردی از اين ناراحت نمیشود كه مثلاً یک نفر از زن محبوبش تعريف و تمجيد كند. خود آن زن است كه میتواند اين را به ناراحتی برای مردش تبديل كند.

    نورثنگر ابی - جين آستين

+ نوشته شده در شنبه نوزدهم بهمن 1392ساعت 10:19 توسط مریم |



  1. حس می کرد در نگاهش محو می شود و احساس ناراحتی می کرد. دلش می خواست فرار کند و هم زمان تا ابد آن جا بماند.

    نجواهای شبانه – ناتالیا گینزبورگ

+ نوشته شده در شنبه دوازدهم بهمن 1392ساعت 9:15 توسط مریم |



  1. من همیشه به تصمیم اول احترام می گذارم. تصمیم اولی که به ذهنت می زند با همه ی جان گرفته می شود. تصمیم دوم با عقل و تصمیم سوم با ترس ....

    رضا امیرخانی - قیدار

+ نوشته شده در شنبه دوازدهم بهمن 1392ساعت 9:14 توسط مریم |



  1. ما را مثل عقرب بار آورده اند؛مثل عقرب!
    ما مردم صبح که سر از بالین ورمی داریم تا شب که سر مرگمان را می گذاریم، مدام همدیگر را می گزیم. بخیلیم؛بخیل! خوشمان می آید که سر راه دیگران سنگ بیندازیم؛ خوشمان می آید که دیگران را خوار و فلج ببینیم.
    اگر دیگری یک لقمه نان داشته باشد که سق بزند، مثل این است که گوشت تن ما را می جود. تنگ نظریم ما مردم. تنگ نظر و بخیل. بخیل و بدخواه. وقتی می بینیم دیگری سر گرسنه زمین می گذارد، انگار خیال ما راحت تر است.وقتی می بینیم کسی محتاج است، اگر هم به او کمک کنیم، باز هم مایه خاطر جمعی ما هست. انگار که از سرپا بودن همدیگر بیم داریم!

    کلیدر - محمود دولت آبادی

+ نوشته شده در سه شنبه هشتم بهمن 1392ساعت 10:27 توسط مریم |



  1. مارکو : از بوسه من خوشت نیومد؟
    ورونیکا : کاش گناه نبود تا کاملا لذت می بردم..
    مارکو : ما گناه می کنیم تا خدا بخشنده بمونه ...

    ورونیکا تصمیم میگیرد بمیرد - پائولو کوئیلو

+ نوشته شده در شنبه پنجم بهمن 1392ساعت 11:44 توسط مریم |


دو دنیا

گلی ترقی

ناشر : نیلوفر

تعداد صفحه: 215

نوبت چاپ: پنجم/ 1387

قیمت : 3500 تومان

 

دو دنیا مجموعه ای شامل هفت داستان کوتاه است که به نوعی ادامه کتاب خاطره های پراکنده می باشد. داستان هائی که به شکلی روان و همراه با یادآوری و تصویرسازی تهران قدیم همراه می شود. در این کتاب یکی از داستانهای کتاب خاطره های پراکنده به نام پدر به صورت مفصل تری نقل شده است. داستانهای کتاب روایت زندگی گلی ترقی در سالهائی ست که هنوز در تهران ساکن بوده. ساکن خیابان خوشبختی در محمودیه شمیران. نقط قوت کتاب همانطور که پیشتر عنوان شد همان تصویرسازی ظریف از تهران قدیم است. 

 

 اولین روز : داستان از جائی در سال 1988 در آسایشگاهی در حومه پاریس شروع میشود. گلی ترقی در این آسایشگاه بستریست. کلینیک روان پزشکی و یا جائی برای بازیافتن احساسات. نمی دانم. گلی ترقی خاطرات دوران کودکی را به یاد می آورد. در اصل پی رنگ کل کتاب همین داستان است. 
خانم ها : داستان دو خواهر به نام های خانم گرگه و خانم ناز در تابستان هر سال وارد خانه پدری گلی ترقی میشوند. خانم گرگه زنی لاابالی و طناز و اهل تاتر و سینماست و برغکسش خواهرش خانم ناز یک زن تودار و در خود خمیده و ساکت است.
آن سوی دیوار : از کودکی خود می گوید زمانی که به کلاس پیانو می رفته و در خانه فامیل مادری از شکاف دیوار وقایع خانه همسایه را دنبال می کرده . گیتی خانم زنی که ظاهرا آدم درستی نیست . در آخر هم کلن پیانو زدن را کنار میگذارد.
گل های شیراز : از خودش می گوید زمانی که به کلاس رقص می رفته و دوستان کلاس رقص و عاشقی گل مریم و پرویز . 
فرشته ها : داستان آقای "ر" که زن فرانسوی و دخترش سوفی را ترک می کند تا با یکی از فامیل های خانم ترقی ازدواج کند . سوفی انتقام سختی از آقای "ر" میگیرد و مال و اموال او را تصاحب میکند و آقای "ر" در فلاکت در غربت به سر میبرد.
پدر : همان داستان پدر کتاب خاطرات پراکنده ولی با جزئیات و توضیحات بیشتر . در این داستان شروع داستان گلی ترقی را میخوانیم. اینکه در تهران در خیابان خوشبختی در شمیران ساکن شده اند. پدر یک انسان قوی و محکم است و بارها اشاره میکند که "فولاد است و فولاد زنگ نمیزند" . پدر درگیر بیماری قانقاریا و سایر بیماری هاست ولی خم به ابرو نمیآورد.
آخرین روز : خاتمه کتاب به نوعی به همان داستان اولین روز بر میگردد. خانم گلی ترقی از آسایشگاه مرخص شده است.

 

نمره من به این کتاب: 4.5 از 5

 

بریده هایی از کتاب :

می پرسد :

 - ملیت؟

- ایرانی.

- حرفه؟

- نویسنده.

- محل تولد؟

- تهران.

همهمه شیرین شهری آشنا توی سرم میچرخد . باغ شمیران. مثل خوابی سبز، پشت پلکهایم می نشیند.

تهران، با آن حرف بازیگوش  "ر"  که زیر زبان میغلتد، و آن "آ"ی کشیده بلند، مثل دهانه وسوه انگیز بازاری رنگین، من را در خود فرو میکشد. کسی از دور صدایم میزند، کسی از آنسوی کوه ها و دریاها.

 

آینه کوچکی دارد که زیر بالشش قایم میکند و به من میگوید که فقط زن های ظاهربین و دور از خدا به فکر زیبائی و ریخت و قیافه خود هستند.

 

خانم ناز برایم از شیطان و جهنم و از چشم بزرگ و نامرئی خدا که همه جا هست و همه چیزها را می بیند، میگوید و دلم را پر از دلهره های عجیب میکند. نگاه همیشه مراقب خدا را، نه تنها توی تاریک ترین کنج باغ و صندوق خانه، بلکه توی فکرهای پنهانی و خواب هایم حس میکنم و میترسم. زیر دوش از حجالت به خودم می پیچم و نمیدانم چگونه بدن برهنه ام را از آن چشم بزرگ پنهان کنم.

 

برای من هم چادر نمازی گلدار دوخته و وادارم می کند پا به پای او نماز بخوانم . من نمازهایم را جمع می کنم و مال سه چهار روز را با هم می خوانم . گاهی وقت ها که عجله دارم جر می زنم و رکعت ها را کوتاه می کنم و سر و ته قضیه را هم می آورم .

 

گیتی خانم از تمام آنها بهتر است چون بدجنس و دروغگو نیست . همین است که هست ، خوب یا بد . نمی ترسد و به حرف های پشت سرش اهمیت نمی دهد .

 

اولن بار است که بستنی آلبالوئی به تهران و سرپل رسیده و مزه این بستنی با تمام مزه هایی که تاکنون چشیده ام فرق دارد. چیزی ست مثل مزه اولین عشق، اولین نمره بیست، اولین سیگار یواشکی.

 

پدر معتقد بود الاغ همیشه الاغ می ماند. چه پیر چه جوان.

 

بعضی زخم ها هستند که جوش نمیخورند. مزمن میشوند و با گذشت زمان عمیق تر میشوند. 

 

به آتش افروز و نامزدش نگاه می کنم و از خودم می پرسم که چگونه می شود غریبه ای را دوست داشت و همراه او به سوی سرنوشتی ناشناخته رفت ؟


منبع : وبلاگ بوی ریحان در باغ پیچید ....

+ نوشته شده در چهارشنبه دوم بهمن 1392ساعت 8:57 توسط مریم |



  1. بعضی زخم ها هستند که جوش نمیخورند. مزمن میشوند و با گذشت زمان عمیق تر میشوند.

    دو دنیا - گلی ترقی

    + بخش هائی از کتاب
    http://reihan.persianblog.ir/

+ نوشته شده در شنبه بیست و هشتم دی 1392ساعت 8:47 توسط مریم |



  1. زیستن یعنی جدا شدن از آن چه بودیم برای رسیدن به آن چه در آینده ی مرموز خواهیم بود.

    دیالکتیک تنهایی - خشایار دیهیمی

+ نوشته شده در شنبه بیست و هشتم دی 1392ساعت 8:46 توسط مریم |



  1. جام بلور، تنها يک بار می شکند. می توان شکسته اش را،تکه هايش را نگه داشت، اما یاد، انسان را بیمار می کند...

    یک عاشقانه ی آرام - نادر ابراهیمی

+ نوشته شده در شنبه بیست و هشتم دی 1392ساعت 8:44 توسط مریم |



  1. ﭼﻘﺪﺭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ٬ ﺁﺩﻣﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﺒﯿﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﺸﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

    دون ژوان - میلان کوندرا

+ نوشته شده در شنبه بیست و یکم دی 1392ساعت 12:17 توسط مریم |



  1. باید مقدار زیادی تنها باشم. آنچه را آفریده ام فقط حاصل تنهایی است.

    فرانتس کافکا - یادداشت ها

+ نوشته شده در شنبه بیست و یکم دی 1392ساعت 12:17 توسط مریم |



  1. ین واقعیت که منتقدان خود قابل انتقاد هستند چیز زیاد بدی نیست ، عیب آن است که آن ها به برنامه ی خود به دید انتقادی نگاه نمی کنند و خود را عاری از نقص و اشکال می بینند و این خیلی ناخوشایند است."

    عقاید یک دلقک - هانریش بل

+ نوشته شده در شنبه بیست و یکم دی 1392ساعت 12:15 توسط مریم |



  1. زندگی همین است دیگر… انسان انتظار کسی را می‌کشد که هرگز نخواهد آمد. 

    توقف در مرگ - ژوزه ساراماگو.

+ نوشته شده در شنبه چهاردهم دی 1392ساعت 9:25 توسط مریم |



  1. دیگر نمی خواهم کسی به من عادت کند. من به کسی عادت کنم. یک روز باید جدا شد. باید تنها ماند. باید شکست. اما در این شکستگی تنها، فقط به تو فکر می کنم. من از اعتیاد تو خلاص نشدم. شاید خودم را پیدا کردم.

    شب یک ، شب دو-بهمن فرسی

+ نوشته شده در شنبه هفتم دی 1392ساعت 13:19 توسط مریم |

مطالب جدیدتر
مطالب قدیمی‌تر